اعمال مردم و حوادث عالم     ۞       امتحان های الهی     ۞       حق الناس     ۞       اجابت دعا     ۞      

حق الناس

index

اعمالی که مومنان از آنها نهی شده اند

  • ریشخند و مسخره کردن یکدیگر
  • عیب جویی کردن
  • دادن لقب های زشت به دیگران
  • پرهیز نکردن از بسیاری ازگمان ها
  • جاسوسی کردن در کار دیگران
  • غیبت کردن

مراقب باشیم

در ایام سوگواری سرور و سالار شهیدان حسین ابن علی علیه الاسلام …

در اجتماعات و نذری دادن ها و …

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن يَكُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن يَكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ وَمَن لَّمْ يَتُبْ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿۱۱﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ ايد نبايد قومى قوم ديگر را ريشخند كند شايد آنها از اينها بهتر باشند و نبايد زنانى زنان [ديگر] را [ريشخند كنند ] شايد آنها از اينها بهتر باشند و از يكديگر عيب مگيريد و به همديگر لقبهاى زشت مدهيد چه ناپسنديده است نام زشت پس از ايمان و هر كه توبه نكرد آنان خود ستمكارند (۱۱)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِيمٌ ﴿۱۲﴾

اى كسانى كه ايمان آورده ‏ايد از بسيارى از گمان ها بپرهيزيد كه پاره‏ اى از گمان ها گناه است و جاسوسى مكنيد و بعضى از شما غيبت بعضى نكند آيا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده ‏اش را بخورد از آن كراهت داريد [پس] از خدا بترسيد كه خدا توبه ‏پذير مهربان است (۱۲)

آیات_۱۱_۱۲_سوره_حجرات

 

صفی علیشاه زیبا تفسیر کرده :

 

اى گروه مؤمنان با يكدگر                  حرف استهزا نگوئيد اينست شر

از شما قومى بقومى ميكنند                 از رسوم جاهليت ريشخند

شايد آن كو بروى استهزا شده‏              به ز استهزا كننده آمده‏

هم بدينسان لا نساء من نساء               ان يكن خير منهن عسى‏

از زنى يعنى مبادا سخريت‏                بر زن ديگر شود از بدنيت‏

عيب نفس خويش نكنيد از فتن‏             عيب همدينست عيب خويشتن‏

هرگز از خود عيب گويد هيچكس‏                     يك نشان اهل دين اينست و بس‏

هم بالقابى كه آن زشتست و بد             يكدگر را مينخوانيد از حسد

يا ز غفلتها كه در نفس شماست‏                        نام كس ناريد بر زشت اين خطاست‏

بعد ايمان بد بود نام فسوق‏                  بر كسى بگذاشتن از ناوثوق‏

گويد از شكل و شمايل يا نمود             كان بمانند مجوس است و يهود

زين مقالات آنكه او توبه نكرد             آن گروه استمگرند و روى زرد

دور باشيد اى گروه مؤمنان‏                ز اكثرى از ظن بد بر اين و آن

ظن كثيرى زان بود اثم و گناه‏             از دو صد يك را بصحت نيست راه‏

هم تجسس از بديها و عيوب‏               ناوريد از كس نهانى نيست خوب‏

چون نخواهى تا فتد عيبت برو            هم مكن از عيب مردم جستجو

هر كسى را عيب و نقصى در خفاست‏               آنكه از هر عيب پاكست آن خداست‏

پس تجسس مى‏مكن از غيبها               تا كه ستارت بپوشد عيبها

آنچه حق پوشيده است و مختفى است‏                 تو كنى تفتيش آن انصاف نيست‏

پس كنند ار هم ز عيب جستجو                        تو مباش آزرده حال آشفته مو

قصه‏ها دارم در اين مطلب زياد                       گر نويسم مانم از اصل مراد

از شما بعضى كه باشد عقل‏مند                        غيبت بعضى نبايد تا كنند

دوست دارد از شما آيا چو مرد            مر برادر لحم او را تا كه خورد

التماس دعا

افزودن دیدگاه