مشفقون     ۞       چرا ترس؟     ۞       می خواهید غمگین نباشید ؟     ۞       اعمال مردم و حوادث عالم     ۞      

پی آمدهای تجمل گرایی

تجمل گرایی، اصطلاحی است مرکب از دو واژۀ «تجمل» و «گرایی»؛ تجمل به معنای «خود را زینت دادن و آراسته شدن» و گرایی به معنای «آهنگ، میل و رغبت کردن».


تجمل گرایی، اصطلاحی است مرکب از دو واژۀ «تجمل» و «گرایی»؛ تجمل به معنای «خود را زینت دادن و آراسته شدن» و گرایی به معنای «آهنگ، میل و رغبت کردن».

با توجه به این تعبیرها، تجمل گرایی به معنای رغبت کردن به تجملات و توجه به ظواهر زندگی است.
بر انسان لازم است حقوق جسمانی خود را نیز بشناسد و از زیباییهای زندگی که خداوند برای او حلال کرده، بهره گیرد. مزایایی که شامل تمام لذات و مظاهر زندگی بوده، مزاج انسان سالم و معتدل طالب آنها است.

اسلام میل به ترقی را که در طبیعت انسان ریشه دارد با بهره گیری از نعمتهای الهی معارض نمی داند؛ امّا وقتی مال دوستی به اوج برسد، و به مال پرستی تبدیل شود، عامل بسیاری از لغزشها می شود و انسانها را از راه کمال باز می دارد.


پی آمدهای تجمل گرایی

۱٫ تباهی سرمایه های مادی

۲٫ زمینه سازی برای گناهان

۳٫ گسترش فقر در جامعه

۴٫ تبدیل ارزش به ضد ارزش

۵٫ کاهش معنویت در جامعه

۶٫ از بین رفتن آرامش واقعی

۷٫ ناتوانی در انجام وظیفه

۸٫ فراموشی یاد خدا و قیامت

۹٫ ورشکستگی و بدهکاری

۱۰٫ رویارویی با حق و حقیقت

۱۱٫ عذاب الهی

منبع : ذی طوی
********************
و در باب پی آمد های تجمل گرایی

تجمل هم به تنهایی ، زیباست                              
گرایی گر نگیرد وه چه غوغاست


گرایی چون گرفت زیبای زیبا                              
پی آمدها  همی گردد شکو فا


تبه گردد تمام مال و اموال                                  
همان که روز و شب کردی تو دنبال


بباید مال را یابی تو پنهان                                 
همی گردد زمینه  بر گناهان


رواج و توسعه  آید  ز کردار                              
  بسی فقر و تهیدستی آشکار


تو ارزش را بکردی ضد ارزش                          
عجب کاریست ندارد هیچ بخشش


بکاهد معنویت در جماعت                                   
که این عیب است ، باشد چون خیانت


فنا کردی  تو آرامش به این کار                           
نبردی لحظه ای بهره ز رفتار


توان خود بدادی،تو ز کف هم                              
وظیفه  گم شد و بلکه هدف هم


بکردی تو فراموش آن خدایت                               
چه داری بهر پاسخ در قیامت


شوی مفلس همی در نزد یاران                              
چو باشد دست تو در دست شیطان


تو با حق و حقیقت جنگ کردی                             
چقدر با خود تو هی نیرنگ کردی


عذاب رب خود دانی چه سخت است                           
ولی شاید بگویی این چه بخت است


گرایی را تو بردار از تجمل                                   
کنی هر درد و غم را تو تحمل


چه نیکو باشد اینجا ساده زیستن                              
همی گویی همه هستند به گلشن

. . . .

یا حق

 

افزودن دیدگاه